บทที่ 348 ไพ่ตาย

ทว่าหลังจากการแยกตัวออกจากกันในครั้งนี้ สีหน้าของทั้งสองคนกลับเคร่งขรึมขึ้นหลายส่วน

จงหลีแข็งแกร่งกว่าที่สุ่ยมู่คาดคิดไว้ แม้ว่าตอนนี้สุ่ยมู่จะสะกดพลังบำเพ็ญเอาไว้และพยายามแสดงออกเพียงพลังระดับฝึกปราณชั้นที่เก้า แต่กายเนื้อร่างทองคำย่อมมิอาจแสร้งทำขึ้นมาได้ และในการปะทะกันตรงๆ ครั้งนี้ ทั้งสองกลับสูสีจนเสมอกัน นี่ต่างหากที่เป็นจุดที่ทำให้สุ่ยมู่ประหลาดใจที่สุด ดูท่าแล้วจงหลีผู้นี้แม้จะหยิ่งยโส ทว่าก็มีฝีมืออยู่จริงๆ สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นยอดฝีมือครึ่งก้าวสู่ร่างทองคำ

ส่วนความตกตะลึงในใจของจงหลียิ่งทวีคูณเหนือกว่าอีกฝ่าย ในการปะทะกันแบบหักหาญยกแรก สุ่ยมู่กลับไม่มีสภาพถูกซัดจนกระเด็นหรือกระอักเลือดออกมาเลยแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายในการประลองพลังปราณก็ไม่ได้เพลี่ยงพล้ำแต่อย่างใด ทว่าเจ้าเด็กนี่เห็นอยู่ชัดๆ ว่ามีพลังแค่ฝึกปราณชั้นที่เก้า เขาทำได้อย่างไรกันแน่?