บทที่ 360 บุรุษลึกลับ

ในเมื่อข้าบำเพ็ญเพียรไม่รุ่ง ก็ต้องหาลู่ทางทำเงินกันหน่อยไม่ใช่หรือไร แก่ตัวไปจะได้หาเมียสักคน ถือว่าไม่เสียชาติเกิด ชายผู้นี้ครุ่นคิดไปมา จึงติดตามเหล่าคนในยุทธภพกลุ่มใหญ่เข้ามาในเมืองชิงอวิ๋น

พอมาถึงเมืองชิงอวิ๋นแห่งนี้ แม่เอ๊ย… มันช่างคึกคักเสียจริง ในเมื่อคนเยอะ หนทางหาเงินก็ย่อมเยอะตามไปด้วย น่าเสียดายที่กระเป๋าแฟบ จึงพักได้เพียงโรงเตี๊ยมซอมซ่อราคาถูกที่สุด ทว่าก็น่าเจ็บใจนักที่ตอนนี้เมืองชิงอวิ๋นคนแน่นขนัดจนแทบไม่มีที่ซุกหัวนอน ต่อให้เป็นโรงเตี๊ยมที่ถูกที่สุด คืนหนึ่งก็ยังปาเข้าไปสิบยี่สิบเหรียญเงิน มาถึงเมืองชิงอวิ๋นได้แค่สองวัน หนทางทำเงินยังคิดไม่ออก แต่เกือบจะได้ไปนอนข้างถนนแล้วสิพับผ่า

ในตอนนั้นเอง ไม่รู้ว่ามีชายลึกลับโผล่มาจากไหน ยื่นศิลาวิญญาณให้เขาสองก้อน พร้อมทั้งสั่งให้เขาไปใช้บริการที่ร้านเน็ตในเมืองชิงอวิ๋น ให้ซื้อหิมะเจ็ดสี พอซื้อเสร็จแล้วไม่ว่าอย่างไรก็ให้บอกว่าไม่อร่อย แล้วเรียกร้องขอเงินคืนทำนองนั้น