บทที่ 373 น้ำใจ

หัวหน้ากองกำลังพิทักษ์เมืองมองดูสตรีที่ยังขวัญเสีย เขาพยายามปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อพูดคุยกับนาง ก่อนจะมอบเหรียญเงินจำนวนหนึ่งให้เป็นการชดเชยค่าเสียหาย

เมื่อเห็นเหรียญเงิน หญิงผู้นั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่แท้ก็เป็นกองกำลังพิทักษ์เมืองมาตามจับโจรนี่เอง เรื่องนี้ทำให้นางเบาใจลง อีกอย่างกระเบื้องหลังคาไม่กี่แผ่นก็ไม่ได้มีค่าอะไรนัก ซ่อมแซมหน่อยก็เรียบร้อย กองกำลังพิทักษ์เมืองมือหนักจ่ายหนักใช้ได้ อย่างน้อยนอกจากค่าซ่อมหลังคาแล้ว ก็ยังมีเงินเหลือพอซื้อเครื่องประทินโฉมอีกไม่น้อย อารมณ์ของนางจึงดีขึ้นมาก

ฝูงชนค่อยๆ แหวกทางออกเองโดยอัตโนมัติ ผู้ที่เดินเข้ามาคือหนึ่งหนุ่มหนึ่งเด็ก สายตาของผู้คนต่างจับจ้องด้วยอารมณ์หลากหลาย พลางนึกในใจว่าคนผู้นี้คือใครกันแน่