บทที่ 377 ช่วยเหลืออย่างลับๆ

ถ้าเป็นเช่นนั้น คนที่ต้องออกเดินทางก็มีเพียงเขาคนเดียว ทุกอย่างต้องพึ่งพาตัวเอง ทรัพยากรใดๆ ในเมืองชิงอวิ๋นล้วนนำติดตัวไปไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยว

ทั้งหมดนี้ดูเหมือนง่าย แต่แท้จริงแล้วยากเย็นยิ่งนัก ร้านในเมืองชิงอวิ๋นแห่งนี้ เย่ซิวทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายไปมหาศาล บางครั้งถึงขั้นเหมือนเต้นระบำอยู่บนคมดาบ เกือบเอาชีวิตไม่รอดกว่าจะมาถึงวันนี้ได้ไม่ง่ายเลยจริงๆ เส้นสายและทรัพยากรมากมายเหล่านั้นล้วนจำต้องทิ้งไว้ที่เมืองชิงอวิ๋นทั้งสิ้น

ส่วนเงื่อนไขของระบบคือต้องไปเปิดร้านสาขาใหม่ในเมืองที่ห่างออกไปห้าร้อยลี้ การเดินทางไปกลับนอกจากจะไกลแสนไกลแล้ว เย่ซิวก็ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะพาใครไปด้วยได้บ้าง