บทที่ 392 อานุภาพ

“พี่ใหญ่ พวกเราล้างมือในอ่างทองคำไปแล้วไม่ใช่หรือ เช่นนี้แล้ว…มันจะไม่ขัดต่อคุณธรรมยุทธภพไปหน่อยหรือ?”

ชายฉกรรจ์ด้านข้างขมวดคิ้ว อย่างไรเสียเฒ่าเฉียวก็ถือเป็นลูกค้าประจำของที่นี่ แม้ไม่รู้ว่าเย่ซิวมีความสัมพันธ์อันใดกับพวกเขา แต่หากผลีผลามลงมือปล้นชิงทรัพย์สิน แล้วเรื่องแพร่งพรายออกไป เกรงว่าชื่อเสียงของพวกตนคงป่นปี้ไม่เหลือ คนหากินในยุทธภพย่อมให้ความสำคัญกับชื่อเสียงเป็นอย่างยิ่ง

“คุณธรรมรึ? มีเงินก็คือมีคุณธรรมนั่นแหละ! ล้างมือในอ่างทองคำอะไรกัน ทำงานนี้เสร็จค่อยล้างมือก็ยังไม่สายนี่ อีกอย่าง หากพวกเจ้ากลัวว่าจะมีใครเอาไปโพนทะนา มันจะยากตรงไหนกัน? ถอนรากถอนโคนเสียก็สิ้นเรื่อง”