บทที่ 394 ลงจากหลังม้า

“คุณชาย… ข้าควรทำอย่างไรดีขอรับ?”

ตงกวาหันไปมองเย่ซิวด้วยความลนลานทำตัวไม่ถูก

“เจ้าไม่ต้องสน ปล่อยไปตามธรรมชาติ มีข้าอยู่ทั้งคน”