บทที่ 430 คัมภีร์ความเจ็บปวดลวงตา

เย่ซิวเดินออกมาจากกองซากหินปรักหักพัง ภายในโถงกว้างมีแสงสีน้ำเงินเรืองรองราวกับภูตผีแผ่กระจายอยู่ทั่วบริเวณ ทว่าในอากาศเบื้องหน้าไม่ไกลนัก กลับมีเม็ดสีขาวทรงกลมขนาดเท่าปลายนิ้วลอยละล่องอยู่อย่างน่าประหลาด

หลังจากผ่านภยันตรายมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่ย่างกรายเข้ามา เย่ซิวไม่ได้แสดงท่าทีตื่นเต้นกับวังใต้ดินแห่งนี้มากนัก เขายังคงระมัดระวังเป็นพิเศษ กวาดสายตามองพื้นใต้ฝ่าเท้าพลางสำรวจเส้นทางเบื้องหน้าไปเรื่อยๆ

พื้นของวังใต้ดินทั้งหมดหล่อขึ้นจากแผ่นสำริด กาลเวลาที่ล่วงเลยมานานทำให้มีคราบสนิมสีเขียวผุดขึ้นมาตามพื้นผิว