บทที่ 432 สะกดรอย

ในคืนวันนั้น หลิวเอ้อร์เดินตรงไปยังโรงสุราเล็กๆ เพียงลำพังเพื่อนั่งดื่มเหล้าย้อมใจ นับตั้งแต่วินาทีที่ได้เห็นเย่ซิวในวันนี้ เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคุกคามแห่งความตายที่คอยกดทับตนเองอยู่ตลอดเวลา

คำพูดที่เย่ซิวทิ้งไว้หน้าห้องอาบน้ำของสมาคมการค้าฉานหยางราวกับเป็นคำสาปที่ดังก้องอยู่ในหัวไม่ยอมหยุด ยามนี้ฐานะของเย่ซิวสูงส่งกว่าตำแหน่งของเขาในปัจจุบันไปไกลลิบ

ผลลัพธ์เช่นนี้ทำให้หลิวเอ้อร์เดือดดาลจนแทบคลั่ง ทว่ากลับไม่มีที่ให้ระบายโทสะ เท้าข้างหนึ่งเหยียบพาดไว้บนเก้าอี้ข้างๆ มือข้างหนึ่งกอดกาเหล้าแล้วกรอกเข้าปากอึกๆ อย่างบ้าคลั่ง