บทที่ 436 วานรเพลิงกลืนกิน

ตลอดทางยังนับว่าราบรื่นดี ทว่าภูมิประเทศเริ่มค่อยๆ ชันและสูงขึ้นเรื่อยๆ ห่างจากขบวนรถม้าของเย่ซิวไปเพียงครึ่งช่วงตัวรถก็คือหน้าผาสูงชันนับร้อยจั้ง

ยามนี้เส้นทางเงียบสงัด บนหน้าผาเองก็ยังไม่พบสิ่งผิดปกติใด ขบวนรถม้าของเย่ซิวจึงค่อยๆ ชะลอความเร็วลงตามสถานการณ์

ทว่าเหล่าผู้คุ้มกันที่ตามหลังเย่ซิวมาติดๆ ต่างเริ่มมีสีหน้าเคร่งเครียด พวกเขาพากันเดินไปพลางแหงนมองหน้าผาเบื้องบนไปพลาง ด้วยหวาดระแวงว่าพวกโจรวายุจะโฉบลงมาจู่โจมจากฟากฟ้า