บทที่ 447 แดนอิ๋นกวง

“ฮึ ในสายตาเจ้ายังมีแดนอิ๋นกวงอยู่อีกหรือ เกิดเรื่องใหญ่โตถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงไม่รายงานไปยังสำนัก หากไม่ใช่เพราะข่ายข่าวกรองของสำนักเราหูตากว้างขวาง ป่านนี้เจ้าคงกลายเป็นเนื้อปลาบนเขียงให้ผู้อื่นสับฟันตามอำเภอใจไปแล้ว หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป คงเป็นความอัปยศของแดนอิ๋นกวงแท้ๆ!”

ทูตผู้สวมผ้าคลุมสีเงินผู้นั้นได้ยินคำพูดของเฉียว สีหน้ายังคงราบเรียบไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย เขาหันกลับมาแล้วกล่าวต่อ

“ฮึ เจ้าลุกขึ้นเถอะ ไปทบทวนตัวเองให้ดีๆ พวกเจ้าถอยออกไปข้างๆ เสียก่อน ที่เหลือข้าจะจัดการเอง!”