บทที่ 467 เดิมพันด้วยชีวิตเพื่อสังหาร

เย่ซิวยังคงยืนอยู่ที่เดิม หอบหายใจอย่างหนัก สองมือยังค้างอยู่ในท่าจู่โจมเมื่อครู่ การลงมือเมื่อสักครู่นี้เป็นเพียงปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณยามพลังในร่างปะทุขึ้นมาเท่านั้น

จิ้งจอกขาวปาดคราบเลือดตรงมุมปาก ใช้แขนยันพื้นค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นยืน เศษดินสีดำเปรอะเปื้อนตามเส้นขน ดูทุลักทุเลไม่น้อย

ทว่าการโจมตีเมื่อครู่ของเย่ซิวดูเหมือนจะไม่ได้สร้างความเสียหายหนักหนาสาหัสอะไร เพียงแค่ทำให้พลังปีศาจในร่างของมันปั่นป่วนคลุ้มคลั่งขึ้นมาชั่วพริบตา แรงตีกลับนั้นสร้างบาดแผลยาวเพียงหนึ่งนิ้วขึ้นมา ทำให้มันรับรู้ถึงรสชาติความเจ็บปวดในทันที