บทที่ 470 ค่ายกลเงาพรายแตกสลาย

จิ้งจอกกระจกห้าหางทั้งสองหลับตาแน่น ไม่รู้เลยว่าเกิดสิ่งใดขึ้น และไม่กล้าลืมตาดูอีก ได้แต่นิ่งอยู่กับที่ ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ซากลูกอ๊อดสีดำทับถมกันหนาตาขึ้นเรื่อยๆ ไอสีดำสายแล้วสายเล่ารวมตัวกันราวกับแรงพยาบาท ส่วนลูกอ๊อดที่ยังมีชีวิตและงอกขาหลังแล้วนั้นก็ค่อยๆ มีขาหน้าสั้นป้อมงอกตามมา พวกมันใช้ขาหลังดีดตัว พุ่งเข้าหาศูนย์กลางของไอพยาบาทนั้นพร้อมเพรียงกัน

แสงสีม่วงเริ่มสว่างจ้า แสงสีม่วงที่แฝงพลังทำลายล้างสาดตรงเข้าใส่เย่ซิว ร่างของเย่ซิวในยามนี้สั่นไหวถี่ขึ้นเรื่อยๆ เบื้องหน้าพลันปรากฏม่านคุ้มกายสีคราม ขวางกั้นแสงสีม่วงเอาไว้ภายนอก