บทที่ 515 หมู่บ้านฉางเล่อ

ทั้งห้าคนต่างพยักหน้า ทว่าเม่ยหยากลับก้าวออกมาพูดกับหวังในเวลานี้ว่า “หวัง คำพูดของเจ้าก็ฟังดูเข้าที แต่พวกเราจะมัวมางมเข็มอย่างไร้จุดหมายเช่นนี้ไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องลงมือทำอะไรสักอย่าง!”

“อย่างเช่นไปจับตาดูความเคลื่อนไหวของหอไร้เงา ขัดขวางไม่ให้ราชาอสูรแยกพิภพได้กระบี่มารทั้งแปดเล่มนั้นไป สถานที่ซ่อนกระบี่มารพวกนั้น ข้าเคยเห็นในตำราของบรรพชน แต่ละเล่มถูกฝังไว้ต่างที่กัน ซ้ำยังมีค่ายกลกลไกวางไว้แน่นหนา!”

เม่ยหยายังคิดจะพูดต่อ ทว่าเสียงของหวังก็ดังแทรกขึ้นมาอย่างสุขุมเยือกเย็น “เม่ยหยา สิ่งที่เจ้าวิเคราะห์ไม่ใช่ไม่มีเหตุผล แต่เจ้าลืมช่องว่างระหว่างสองฝ่ายไป ลืมระยะห่างระหว่างพวกเรากับมันไปแล้ว!”