บทที่ 546 พลังย้อนสะท้อน

ชาวเมืองจ้านอวิ๋นยังคงตั้งแผงค้าขายหรือเดินทอดน่องตามท้องถนนเฉกเช่นทุกวัน ทันใดนั้น ประตูเมืองที่ปิดสนิทพลันระเบิดออก บานประตูเหล็กหนาหนักนับร้อยชั่งปลิวว่อนออกไป กระแทกพื้นจนเป็นรอยลึกยาว

ชาวเมืองบางคนถูกบานประตูเหล็กทับเข้าอย่างจังจนร่างแหลกเหลวเป็นก้อนเนื้อ มันสมองแตกกระจาย เลือดเนื้อและเศษลำไส้สาดกระเซ็นไปทั่ว ก่อเกิดความแตกตื่นโกลาหลจนผู้คนพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดจ้าละหวั่น

ภายในจวนเจ้าเมือง ขณะที่เจ้าเมืองจ้านอวิ๋นกำลังศึกษาเรื่องป้ายคำสั่งอยู่นั้น พลันสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันเข้มข้นที่พวยพุ่งขึ้นมาในเมือง