ตอนที่ 1675 ปัจฉิมบทแห่งยุคสมัย

ในท้ายที่สุด เหล่าอริยะฟ้าดินกลับค่อย ๆ สบตากันแล้วคลี่ยิ้ม...

ฟ้าดินห่างไกลจากพวกเขาออกไปทุกที แสงเซียนแห่งมหาทวีปอันยิ่งใหญ่นั้นค่อย ๆ เลือนรางจางหาย กระทั่งมิอาจสาดส่องมาถึงพวกเขาได้อีก คล้ายมีเพียงชั่วขณะนี้เองที่พวกเขารู้สึกว่ามันช่างไกลแสนไกล

ไกลเสียจนแทบจะมองไม่เห็นมหาทวีปอันเกรียงไกรผืนนั้นแล้ว