ตอนที่ 1684 มือใหญ่อันไร้รูป

ห้วงนภาราวกับโดมโค้ง แสงตะวันหม่นลงเล็กน้อย ดวงดาราแต้มแต่งด้วยละอองน้ำค้างแข็งเริ่มปรากฏ ฟ้าดินประหนึ่งคลี่ภาพม้วนยักษ์ออกเบื้องหน้า

ท่ามกลางฟ้าดินอันไร้ขอบเขตนี้ วิหคประหลาดขนาดมหึมาตัวหนึ่งสยายปีกอยู่กลางเวหา กายดั่งหล่อหลอมด้วยทองคำขาว ขนเปล่งประกายเจิดจรัส แสงอัสดงอันไร้สิ้นสุดพาดผ่านผืนฟ้า ประหนึ่งลูบไล้ผ่านสันหลังของวิหคประหลาด พัดพัดพาเอาขนเส้นหนึ่งปลิวไป กลายเป็นแสงทิพย์พร่างพรายเต็มท้องฟ้า

ทว่า ภาพอันวิจิตรงดงามนี้ กลับเป็นปฐมบทแห่งความโกลาหลบนนภากาศ