ตอนที่ 1697 เมิ่งเซิ่งบรรลุเซียน

พวกเขารู้สึกใจหายวาบอย่างบอกไม่ถูก ราวกับรู้สึกว่าผู้บำเพ็ญที่นี่เพียงคนใดคนหนึ่งหากเร้นกายลงสู่แดนล่าง ย่อมสามารถพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินแดนล่างได้ในพริบตา มิใช่ฉากเหตุการณ์ที่พวกตนในยามนี้จะมีคุณสมบัติก้าวเข้ามาข้องแวะได้เลยแม้แต่น้อย

ชั่วพริบตา เซียวเซิงและซือคงอี้ก็ถอยร่นไปอยู่ด้านหลังฝูงชนในระยะที่ไกลลิบ

สัตว์เซียนบนนภากว้างไกลที่เบิกเนตรโตดั่งดวงดารากำลังจ้องมองลงมาทำเอาพวกเขากายสั่นแข้งขาอ่อนแรง ทว่าอสูรยักษ์เช่นนี้ริมชายฝั่งทะเลทองคำกลับมีอยู่ไม่น้อย...