ตอนที่ 1794 หลอมเซียนเป็นโอสถ

"ไม่ใช่หรอก"

เฉินสวินส่ายหน้า ในที่สุดบนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ "แดนเซียนอู่ยวิ่นของข้าย่อมทานทนต่อมหาสงครามได้อยู่แล้ว ต่อให้หมื่นเผ่าในแดนเซียนร่วมมือกันปิดล้อม พี่ใหญ่ของเจ้าก็ไม่กะพริบตาแม้แต่ครั้งเดียว"

"ข้าเพียงไม่ชอบใจที่เทพโบราณเหล่านี้เข่นฆ่าสรรพชีวิตในแดนดาราเหล่านั้นอย่างไม่ละเว้น ทั้งยังทำลายมาตุภูมิของผู้อื่น หากมิใช่เพราะเหตุนี้ ข้าย่อมเว้นทางรอดให้พวกมันสายหนึ่ง"