ตอนที่ 1798 หินศรัทธา

"ใบไม้ร่วงไร้ราก มรรคาหมุนตามใจ"

ยวนเฉิงซือทอดสายตามองใบไม้ร่วงที่ปลิวเคว้งคว้างกลางเวหา พลางเอามือไพล่หลังยิ้มบาง "แดนเซียนอันกว้างใหญ่ทั้งสี่ทิศนี้แม้จะสงบร่มเย็น ทว่าเมื่อข้ามขุนเขาสูงตระหง่านเหล่านั้นไป เบื้องหลังยังมีฟ้าดินอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่ยิ่งกว่า ศาสนาของข้าไหนเลยจะอาศัยน้ำใจของเต๋าจู่หลบอยู่ใต้ปีกปกป้องไปได้ตลอด"

"กู้หลีเซิ่ง!" แววตาของเฉินสวินดั่งสายฟ้าฟาด กัดฟันเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ "ท่านเจ้าสำนัก มโนธรรมอันยิ่งใหญ่ชั่วกาลนานนั้นละทิ้งไม่ได้จริงหรือ สายธารธรรมของพวกท่านเคยล่มสลายเพราะเหตุนี้ บัดนี้ได้กำเนิดใหม่มิใช่เรื่องง่ายดายเลย"