ตอนที่ 1854 ผู้เหมาะสมจึงอยู่รอด ผู้แข็งแกร่งคือผู้เป็นใหญ่

ทว่าการหยั่งรู้มรรคาก็มิเคยเป็นเพียงประกายความคิดวาบผ่าน หากแต่เป็นประกายปัญญาที่บังเกิดจากการสั่งสมทั้งกำลังความสามารถและโลกทัศน์อันกว้างขวาง

ทว่าระหว่างทางนั้นกลับเจ็บปวดทรมานเป็นที่สุด...

ไม่ว่าจะผันผ่านวสันต์หรือคิมหันต์ ตะวันรุ่งหรือจันทราลาลับ เฉินสวินยังคงยืนนิ่งอยู่ใต้ต้นไม้ประหนึ่งรูปสลักไม้ มีเพียงวัวดำใหญ่ที่วิ่งวุ่นคอยหล่อเลี้ยงบำรุงยาสมุนไพรวิญญาณต้นอื่นอยู่รอบๆ เท่านั้น ที่ทำให้ผืนฟ้าดินแห่งนี้มิได้ดูเงียบงันจนเกินไป