ตอนที่ 1892 ครั้งที่สอง

หนึ่งวันให้หลัง

ค่ำคืนนี้กระจ่างตานัก เสี่ยวชื่อแบ่งปันความปีติยินดีมากมายกับเฉินสวินเสร็จก็เผ่นหายไปอีกตามเคย

เฉินสวินเดินทอดน่องอยู่ใต้แสงจันทร์และประกายดาราลำพัง เขาก้มหน้าก้าวย่างอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากระบายยิ้มละมุนละไม ถึงขั้นหวังให้ถนนสายนี้ทอดยาวกว่านี้อีกสักนิด ให้กาลเวลาผันผ่านช้าลงอีกสักหน่อย...