ตอนที่ 1895 พรสวรรค์แห่งเผ่ามิ่ง มหาเต๋าอัปมงคล

วัวดำใหญ่เดิมทียังคงหมอบแทะเมล็ดแตง มองดูเหล่าผู้บำเพ็ญที่กำลังสำแดงวิถีค่ายกลตาไม่กะพริบ ทว่าเมื่อได้ยินคำว่า "เผ่ามิ่ง" สองคำนี้ เบ้าตาของมันพลันเบิกกว้าง คลื่นพลังขุมหนึ่งแผ่กระจายไปทั่วสี่ทิศอย่างเงียบเชียบ

ผู้นำตระกูลอวี๋หรี่ตาทั้งสองข้างลง ม่านตาหดเล็กลงเล็กน้อย

สมกับเป็นผู้อาวุโสซีเหมินที่ติดตามอยู่ข้างกายเต๋าจู่มาโดยตลอด...