ตอนที่ 1929 ประกายดาราและแสงมงคล

ยามนี้สายตาของเขาจับจ้องไปยังความว่างเปล่าอย่างไร้จุดรวมสายตา หางตาเพียงตกลงเล็กน้อยจนแทบสังเกตมิเห็น

ตูม!

สีหน้าของซ่งเหิงบิดเบี้ยวเล็กน้อย จิตสำนึกเซียนราวกับถูกอัสนีบาตฟาดซ้ำซัด เขารู้สึกได้เพียงว่าสีหน้าของเจ้าของโรงในยามนี้แปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง คล้ายกับความผิดหวังอย่างถึงที่สุดต่อวังสวรรค์และศาสนาฝูสือ กระทั่งกลายเป็นความเฉยชา...