ตอนที่ 1944 นครดาราเวหาร่วง

"เพียงลองดูเท่านั้น" เฉินสวินกล่าวอย่างสงบเยือกเย็น "แม้สัมผัสรับรู้ของพี่ใหญ่เจ้าจะเลือนหายไปแล้ว แต่ความรู้ความเข้าใจและการหยั่งรู้ยังคงอยู่ การบำเพ็ญวิถีเซียนที่สมบูรณ์พร้อมเช่นนี้ย่อมมิใช่เรื่องยากเย็นอันใด"

ที่ยากนั้นยากตรงที่ไม่อาจหยั่งรู้มรรคาอื่นที่ไร้การรับรู้ได้ตามอำเภอใจเหมือนดั่งตอนวาดร่างมรรคาในครานั้น

"มอ!" วัวดำใหญ่แววตาโล่งอกอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง "มอ มอ~"