ตอนที่ 1947 อุ่นชาถกมรรคา

ณ ริมทะเลสาบอันมีระลอกคลื่นทอประกายระยิบระยับแห่งหนึ่ง

ทิวหลิวหมื่นต้นไหวเอนตามสายลม ฟ้าดินเปี่ยมด้วยความสงบสุขร่มเย็น

เฉินสวินกับเคอติ่งกำลังอุ่นชา ถกมรรคา และตกปลา แววตากระจ่างใสในคราแรกเลือนหายไปจนสิ้น แทนที่ด้วยความผันผ่านเนิ่นนานแห่งหมื่นกาลเวลาที่สรรพชีวิตในแดนเซียนมิอาจหยั่งถึง