ตอนที่ 1994 กระทำการใดมุ่งเน้นเพียงไร้ข้อผิดพลาด

เฉินสวินหัวเราะเบาๆ พลางเงยหน้ามองฟ้า "วัวเฒ่า เรื่องนี้แท้จริงแล้วยังต้องยกความดีความชอบให้แดนเซียน"

"มอ~" วัวดำใหญ่พยักหน้าอย่างเหม่อลอย มันย่อมเข้าใจ สามพันมหาพิภพไม่มีทางยินยอมให้ยอดวิชาฝืนสวรรค์เยี่ยงนี้ดำรงอยู่ได้ ยามนั้นที่พวกมันบำเพ็ญมรรคาเซียนห้าธาตุ หากไร้ซึ่งระบบคอยค้ำจุน คงมอดม้วยกลายเป็นเถ้าธุลีไปนานแล้ว

ฟ้าดินแห่งแดนเซียนในยามนี้ ยินยอมให้มรรคาเซียนห้าธาตุดำรงอยู่ ทั้งยังไร้ซึ่งการกดข่มใดๆ ไม่ต่างจากมรรคาเซียนอื่น