ตอนที่ 2027 เรียบง่ายและป่าเถื่อน

"เจ้าค่ะ" นัยน์ตาของเฮ่อหลิงทอประกายแสงเซียนอันเจิดจรัส

สิ้นคำกล่าวนี้ ฟ้าดินทั่วทั้งแปดทิศพลันเงียบสงัดราวกับไร้สรรพเสียง เซียนแต่ละท่านยืนตระหง่านอยู่ใต้เวหา สายตาหรี่ลงเล็กน้อย

นักพรตกบเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย อุ้งเท้ากบกอดอก หญ้าชิงเฉินที่คาบไว้ในปากส่ายไหวไปมาอย่างบ้าคลั่ง มันชอบคำพูดนี้ของเฉินสวินมาก และชอบความมั่นใจเช่นนี้ของเขาเป็นพิเศษ นี่แหละคือความโอหังอหังการยามที่เหล่าเผ่าป้ากวาดสายตามองใต้หล้าในยุคสมัยแห่งการเข่นฆ่าครั้งใหญ่ของหมื่นเผ่าพันธุ์!