ตอนที่ 2116 ขุนเขาสายธารมิโรยรา ไฟสืบสานยังส่งต่อ

"มอ มอ~~" เสียงกู่ร้องอันฮึกเหิมของวัวดังแว่วมาจากที่แห่งนั้น อัดแน่นไปด้วยความสะเทือนอารมณ์ ยินดีปรีดา และหลากอารมณ์นับหมื่นแสน

เฉินสวินชะงักฝีเท้า เงยหน้ามองไปยังปลายทางบนเขาอย่างช้าๆ ชั่วขณะนั้น สายลมสงบ เมฆหมอกหยุดนิ่ง แสงเงาราวกับหยุดชะงัก

ในแววตาของเขาปรากฏรอยยิ้มอันอ่อนโยนแวบหนึ่ง ราวกับมองเห็นแสงที่อบอุ่นที่สุดในความทรงจำ