ตอนที่ 2215 ขอบเขตการโจมตี แดนเซียนอู๋เจียง

ทว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ ยักษ์ตนนั้นยังคงจดจ้องไปยังกู่จุนรากวิญญาณเซียนผู้กำลังประหัตประหารอยู่อย่างไม่ละสายตา

มันแสยะยิ้มเย็นชา สุ้มเสียงดั่งอสนีบาต "กู่จุนเมิ่ง... ตราบใดที่เจ้าสังหารเปิ่นจั้วไม่ได้ ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะต้องยกพลขึ้นฝั่งอีกครา บุกสังหารขึ้นสู่แดนเซียนเหิงกู่ของเจ้าให้จงได้ ฮ่าๆๆ!"

ภายในดวงตาของยักษ์ตนนั้นปะทุจิตวิญญาณการต่อสู้อันสะเทือนเลื่อนลั่นสะท้านเอกภพ ความกลัวหรือความหวาดหวั่นนั้นไม่เคยมีอยู่ในใจ กล่าวได้ว่าวิถีเซียนของมันเหยียบย่ำผ่านภูเขาซากศพและทะเลโลหิต จิตเต๋าอันต่ำต้อย หวาดหวั่น หรือหวาดกลัว ล้วนแหลกสลายไปเนิ่นนานนับแต่คราสำเร็จมรรคาบรรลุเซียน