ตอนที่ 831 เป็นหนี้เต๋าจู่ ยิ่งติดยิ่งทวีคูณ

แววตาของจั้งโยวทอประกายประหลาด เขามองไปยังเฉินสวินผู้อยู่บนสะพานหยกขาว "ผู้น้อยจั้งโยว คารวะผู้อาวุโสขอรับ"

ท่าทีของเขานอบน้อมยิ่งยวด กลิ่นอายของคนผู้นี้เก็บงำจนถึงขีดสุด แม้ว่าตนเองจะเป็นผู้บำเพ็ญขั้นมหายานช่วงปลาย ทว่ากลับมิอาจสัมผัสได้ถึงไอพลังใด ๆ ที่แผ่ออกมาจากยอดฝีมือท่านนี้แม้แต่น้อย

"จั้งโยว..." เฉินสวินพึมพำแผ่วเบา สายหมอกเมฆาลอยผ่านกายเขาไปอย่างเชื่องช้า พลางเอ่ยยิ้ม ๆ "หลายปีมานี้ลำบากเจ้าแล้ว"