ตอนที่ 2410 ไร้ขอบเขตสิ้นสุด

"ศิษย์น้อง เมื่อใดพวกเราถึงจะได้ไปร่วมงานเลี้ยงเสียที"

บุรุษผู้มีท่าทางกรำศึกกรำฝนเอ่ยเสียงเบา พลางเงี่ยหูฟังเสียงอึกทึกครึกโครมที่แว่วมาจากนอกตำหนักอยู่ตลอด จนเกิดคันยุบยิบในใจจนทนแทบไม่ไหว น้ำเสียงเจือไปด้วยความกระวนกระวาย

"ศิษย์พี่ ตอนนั้นพวกเราจากมาโดยไม่ร่ำลา ยามนี้ท่านพ่อกำลังมีโทสะ อย่าเพิ่งถามเลยจะดีกว่า..."