ตอนที่ 2641 กฎแห่งอายุวัฒนะพังทลาย

เฉินสวินนั่งลงบนขั้นบันไดหิน

ขั้นบันไดหินนั้นมิรู้ว่าจมอยู่ในความเงียบงันแห่งกาลเวลามานานกี่ปีแล้ว ผิวหน้าถูกปกคลุมด้วยมอสส์สีเขียวหนาทึบ เหลี่ยมมุมถูกลมน้ำค้างขัดเกลาจนมนทู่ ประหนึ่งของเก่าที่กาลเวลาลูบไล้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า รองรับน้ำหนักของเขาไว้อย่างเงียบสงบ

เขามิได้เอ่ยคำใด เพียงแค่นั่งอยู่อย่างเงียบงัน สายตามองข้ามเชียนฉง ข้ามผ่านลานเต๋าในวันวานอันชำรุดทรุดโทรมตรงหน้านี้ ทอดมองไปยังทิศทางอันลึกล้ำห่างไกลยิ่งแห่งหนึ่ง แววตาล้ำลึก ดำมืดดั่งหุบเหว ซุกซ่อนทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในส่วนลึกสุดอย่างเงียบสงบ