ตอนที่ 207
ตอนที่ 867 น่าเลื่อมใสแลน่าทอดถอนใจ
minibunny · 8,072 ตัวอักษร
สุรเสียงทุ้มต่ำแก่ชราของเขาดังขึ้น ดั่งเสียงสะท้อนสุดท้ายแห่งชีวิต
สือหรงถูกฟ้าแห่งมหาพิภพทอดทิ้งแล้ว ไร้ซึ่งความหวังจะมีชีวิตรอด ทว่าในแววตาเขายังคงเปี่ยมด้วยความสงบนิ่ง มีคนแสวงหาเซียนเพื่ออายุวัฒนะ มีคนแสวงหาเซียนเพื่อไขว่คว้าพลัง... ร้อยคนย่อมร้อยแบบ
เขาไพล่มือไว้ด้านหลัง ก้าวย่างอย่างเนิบช้าในตรอกอันเวิ้งว้างว่างเปล่า โลหิตเซียนหลั่งรินจนเหือดแห้งแล้ว
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
