ตอนที่ 952 ที่นั่งบรรพชนแห่งอู่ยวิ่น

"แม่ทัพเฒ่าหลิง!" เถียนอวิ๋นเอ่ยปากอย่างยากลำบาก พลางตะคอกเสียงต่ำ "ข้าไม่จำเป็นต้องให้ใครมาปกป้อง ข้าเพียงแค่ออกมาหาประสบการณ์ ทว่าลืมทางกลับเท่านั้น"

"เจ้าหนูเถียนอวิ๋น หุบปากไปซะ!" เสียงตวาดอันหนักแน่นดังแว่วมา ทำเอาเถียนอวิ๋นเงียบกริบลงในพริบตา

สีหน้าของเฉินสวินค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสงบนิ่ง ไร้ระลอกคลื่นอารมณ์ ไม่มีผู้ใดดูออกเลยว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่