ตอนที่ 966 ห้าร้อยปีมิเปิดร้าน เปิดร้านทีกินได้ห้าร้อยปี

เพียงชั่วพริบตา บริเวณที่โล่งกว้างแห่งนั้นก็ถูกบดขยี้จนดับสูญกลายเป็นความว่างเปล่า พายุห้วงมิติโหมกระหน่ำ ทุกกระบวนท่าที่ลงมือล้วนเป็นท่าสังหาร ไม่เปิดโอกาสให้พวกหนานกงเฮ่อหลิงได้มีทางรอดแม้แต่น้อย

ยอดฝีมือเผ่าหุนตุ้นส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา ซากศพไร้คณานับ ณ ที่แห่งนี้ ย่อมเป็นจุดจบของผู้บำเพ็ญเซียนแห่งสามพันมหาพิภพเช่นพวกเจ้า!

ทว่า ในยามที่จิตข่มขวัญอันเกรียงไกรของยอดฝีมือเผ่าหุนตุ้นเสียดฟ้า กระแสลมอันไพศาลสายหนึ่งก็พัดเอื่อยมา เงาต้นไม้สะเทือนพิภพต้นหนึ่งค่อยๆ ควบแน่นขึ้นกลางความว่างเปล่า บดบังฟ้า! บดบังตะวัน!