ตอนที่ 970 เส้นทางสายดึกดำบรรพ์

จังหวะการเต้นอันเงียบงันแต่เปี่ยมด้วยพละกำลังแห่งเลือดเนื้ออันไพศาลนั้น ทำให้นักพรตกบถึงกับใจสั่นสะท้าน ราวกับหลานได้พบกับบรรพชน หรือประหนึ่งได้พบกับศัตรูตามธรรมชาติแห่งเผ่าพันธุ์ตน...

เขาเพียงนั่งขัดสมาธิอย่างสงบอยู่ใต้สายน้ำตก ทว่ากลับคล้ายหยั่งรากลึกลงสู่ผืนพสุธา หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดินแห่งนี้โดยสิ้นเชิง แผ่ซ่านความลึกลับและเกรียงไกรอันไร้ที่สิ้นสุดออกมา

นี่มิใช่กฎแห่งพละกำลังแต่กำเนิดหรอกหรือ?!