ตอนที่ 980 จอกเตี่ยนชางคุนอู๋

เขามิใช่เด็กหนุ่มผู้เลือดร้อนเปี่ยมล้นไปด้วยไฟฝันในวันวานอีกต่อไปเนิ่นนานแล้ว

กาลเวลาจารึกรอยแผลไว้ในใจ ขัดเกลาความห้าวหาญ บั่นทอนความหุนหันพลันแล่น ทุกสิ่งแปรเปลี่ยนเป็นเพียงเมฆหมอกที่พัดผ่านสายตา แทนที่ด้วยความสงบเยือกเย็นอันลึกล้ำ

เพียงแต่เชียนซานยังมองเขาไม่ออกอย่างสิ้นเชิง เฉินสวินส่ายหน้าทอดถอนใจอย่างจนปัญญา สายตาลึกล้ำทอดข้ามเทือกเขาสลับซับซ้อน มองไปยังขอบฟ้าอันห่างไกล