ตอนที่ 1004 ปณิธานแรกเริ่มมิแปรเปลี่ยน สงบสุขเปี่ยมสุข

เด็กชายที่นั่งอยู่บนพื้นข้างกายเขายิ้มเจื่อนอย่างเคอะเขิน พลางเหลือบมองเด็กที่มีวัยไล่เลี่ยกันคนนั้น เหตุใดตนเองถึงไม่มีท่านแม่บ้างนะ...

"ท่านลุง พวกท่านจะซื้อไม้แกะสลักหรือไม่ขอรับ ฝีมือของพ่อเฒ่าข้าดีมากเลยนะ" เด็กชายเอ่ยปากอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทว่าน้ำเสียงกลับเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้น "จะมีโชคลาภวาสนาหนุนนำด้วยนะขอรับ..."

และพวกเขาก็คือเฉินสวินกับเชียนอู๋เหินที่รอนแรมมาจากแดนไกล ทั้งสองสุ่มเลือกเมืองแห่งหนึ่งเพื่อตั้งแผงหาเลี้ยงชีพ ใช้ฟ้าต่างผ้าห่ม ใช้ดินต่างเสื่อ