ตอนที่ 1010 เจ้าโง่เตียว ไป๋ซิงฮั่น

เฉินสวินมิได้เอ่ยสิ่งใดมากความ หากแต่เปลี่ยนหัวข้อสนทนา "พ่อหนุ่ม เจ้ามาซื้อรูปสลักไม้สินะ"

"ใช่ ใช่แล้ว" ชายหนุ่มดวงตาเป็นประกาย เกือบจะลืมไปเสียสนิท เขารีบหยิบเศษศิลาวิญญาณสองสามก้อนออกมาจากย่ามข้างคอม้า "เถ้าแก่ ข้าขอซื้อรูปสลักไม้คนในมือท่านชิ้นนี้แล้วกัน แม้ดวงตามันจะมีตำหนิอยู่บ้าง แต่ก็มิเป็นไร"

"ได้" เฉินสวินพยักหน้า ทว่ามือยังคงแกะสลักอย่างประณีต "แต่มันมิได้มีตำหนิอันใด ดวงตาคู่นี้กระจ่างแจ้งยิ่งนัก พ่อหนุ่ม เจ้าโชคดีไม่เลว ที่ได้ซื้อรูปสลักไม้ของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ในหนังสือนิทานไป"