ตอนที่ 1014 กาลเวลาแท้จริงแล้วคือวัฏจักรหนึ่ง

โดยเฉพาะดวงตากลมโตคู่นั้น สุกใสมีชีวิตชีวาทั้งยังเปี่ยมล้นไปด้วยความกระตือรือร้นและประกายอันเจิดจรัส ชวนให้ผู้คนคล้อยตามยิ่งนัก

บางครายังทำให้เฉินสวินอดมิได้ที่จะมองซ้ำอีกสองครา ที่มุมปากพลันผุดรอยยิ้มปลาบปลื้มใจอย่างเงียบงัน

เสี่ยวอู๋เหินเป็นคนที่มีนิสัยเย็นชาเฉยเมยมาแต่กำเนิด เขาเป็นผู้ประคบประหงมป้อนข้าวป้อนน้ำเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่ ย่อมไม่มีผู้ใดเข้าใจเสี่ยวอู๋เหินไปมากกว่าเขาอีกแล้ว ซึ่งเรื่องนี้เขารู้ดียิ่ง