ตอนที่ 1021 คัมภีร์กงล้อสวรรค์สามพันบท

ไป๋ซิงฮั่นอดมิได้ที่จะร้องตะโกนลั่นด้วยความตกตะลึง แม้แต่สือเตี้ยนก็ยังตื่นตกใจจนถอยกรูด เหงื่อเย็นผุดพรายไปทั้งตัว

ยาจกเฒ่ามีสีหน้าค่อนข้างทรุดโทรม ร่างกายสวมใส่ชุดผ้าป่านลายพร้อยที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำมันและกรำลมฝน เส้นผมของเขาคล้ายกับมัดหญ้าแห้งเหี่ยว ร่วงหล่นกระเซอะกระเซิงระอยู่บนหน้าผาก

ทั้งยังมีหนวดเคราขึ้นรกรุงรังอยู่บนคาง แลดูราวกับพงหญ้ารกชัฏที่มิเคยได้รับการตัดแต่ง ไม่ดูแลตนเองอย่างยิ่ง