ตอนที่ 1031 ว่างเปล่าไร้สิ่งใด ไร้สิ่งใดให้สูญเสีย

บนยอดคันนาขั้นบันไดที่ทอดยาวคดเคี้ยวไปตามแนวขุนเขาเหล่านั้น

เงาร่างสองสายนั่งนิ่งสงบอยู่ด้านบน ทอดสายตามองไปยังที่อันไกลโพ้นโดยมิได้เอื้อนเอ่ยวาจาใด ร่างทั้งสองนี้ย่อมเป็นเหยาเยวี่ยและเฉินสวิน

เหยาเยวี่ยยังคงงดงามเปล่งประกายจับตาเช่นเดิม แม้จะสวมใส่อาภรณ์ของสตรีเก็บใบชา ทว่าก็ยังมิอาจบดบังความเจิดจรัสในอดีตของนางได้แม้แต่น้อย ธิดาฟ้าประทานแห่งเผ่าเยวี่ยหวงผู้นั้น