ตอนที่ 1134 หยดน้ำ

ยามที่คนเหล่านั้นจากไป ระหว่างฟ้าดินกลับอบอวลด้วยไอเย็นยะเยือกเสียดกระดูกจาง ๆ สีหน้าของเคอติ่งแลดูมืดมน แววตาแฝงความหม่นหมองเข้มข้นที่ไม่อาจคลี่คลาย

คนพวกนี้ชักนำเขาลงสู่ขุมนรกทีละก้าวตั้งแต่ยามที่เขายังอ่อนแอ ควบคุมเส้นทางเซียนของเขา แต่ก็ไม่บีบให้เขาจนตรอกถึงแก่ความตาย ประหนึ่งกำลังค่อย ๆ กัดกลืนเขาทีละน้อย เจตนาแจ่มแจ้งยิ่งนัก

แววตาเขาฉายแววครุ่นคิด การมาเยือนของเซียนชวน... นี่คือเจตจำนงของหมื่นเผ่าไร้พรมแดน