ตอนที่ 1138 สัตว์วิญญาณสะกดสมุทร ราชันทะเลบูรพา

"โอ้?" เฉินสวินหรี่ตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อย

วัวดำใหญ่ก็เบิ่งตากว้างขึ้นเล็กน้อยอยู่ด้านข้าง ราวกับกำลังพินิจสังเกต

"สิ่งนี้รวมแก่นแท้แห่งกาลเวลาจนเป็นอมตะ ตัดขุนเขาธารน้ำ สะกดห้วงมหาสมุทรได้" นักพรตกบเอ่ยเน้นทีละคำ สองอุ้งเท้ากบประคองสิ่งนั้นขึ้นมา แม้ว่าส่วนสูงของมันจะพอๆ กับข้อเท้าของเฉินสวินก็ตาม