ตอนที่ 1197 ต้นไม้โบราณหยั่งรู้มรรคา

เพลิงแท้ไท่หยาง เขาหมายปองมาเนิ่นนานแล้ว

ประกายแสงสีชาดไร้สิ้นสุดพาดผ่านเวหาทั้งสี่ทิศรอบกายเขา สรรพสำเนียงและทัศนียภาพทั้งมวลพลันมลายสิ้น แม้แต่มวลเซียนก็มิอาจสอดส่องทะลุผ่านอานุภาพศัสตราเซียนของสมบัติเซียนสุริยันแห่งเผ่ามนุษย์เข้ามาได้

สีหน้าของเขาเนิบสงบ มองดูชุดโจรชั่วที่ตนหล่อเลี้ยงมาหมื่นปีค่อยๆ มอดไหม้กลายเป็นเถ้าธุลีเพลิงหลี ทว่ามันกลับพยายามปกป้องกายเซียนของเฉินสวินอย่างสุดกำลัง แผดร้องเสียงคร่ำครวญครั้งสุดท้ายในฐานะอาวุธเวทประจำกาย