ตอนที่ 1204 หลังปลดเปลื้อง ต่างคนต่างอยู่ชั่วชีวิตมิติดต่อกัน

"เฉินสวิน!"

ณ ห้วงอวกาศลึก เสียงอันกว้างใหญ่ไพศาลลึกล้ำโบราณสายหนึ่งดังขึ้นอย่างไร้ขอบเขต นั่นคือสุรเสียงของจู่โซ่วแห่งเผ่ามนุษย์ ทว่าในน้ำเสียงของเขากลับแฝงไว้ด้วยความตระหนกหวาดหวั่นอันเบาบาง

เฉินสวินค่อยๆ เอียงศีรษะ เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ "เผ่ามนุษย์ พวกเจ้ามิได้ช่วยเขาไว้ พวกเจ้าย่อมรู้ดีว่า คนคุ้นเคยในแดนดินเดิมของข้าแทบไม่หลงเหลือแล้ว"