ตอนที่ 1225 นี่เป็นที่ที่พวกเราจะมาได้หรือ!

ขวากหนามโคลนตมที่พวกเขาเผชิญมาเหล่านี้ เป็นเพียงละอองลมค้างเล็กน้อยบนอาภรณ์ของตนและวัวเฒ่าเท่านั้น ในวันข้างหน้าแม้พวกเขาจะต้องเผชิญกับคลื่นลมโหมซัดฟ้า เฉินสวินก็ย่อมไม่คิดสอดมือยุ่งเกี่ยวมากความ

ภายนอกโถงหลักแห่งวังเซียนโอ่อ่าอลังการ เทือกเขาสูงตระหง่านตั้งตระหง่านเสียดฟ้า ทอดสายตามองลงมายังเกาะเซียนหลีเฉินทั้งเกาะ แผ่กลิ่นอายองอาจน่าเกรงขาม

พวกเชียนอู๋เหินเองก็เพิ่งเคยมายังสถานที่แห่งนี้เป็นคราแรก เมื่อแหงนมองบันไดทะยานฟ้าเบื้องบน ก็พลันรู้สึกได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ประหนึ่งมีขุนเขาแห่งวิถีเซียนตระหง่านง้ำกำลังก้มมองดูพวกเขาอยู่