ตอนที่ 1245 ร่อนเร่สามพันมหาพิภพ

กลางเวหา

หนานกงเฮ่อหลิงมองภาพนั้นจนเหม่อลอยไปชั่วขณะ ชั่วพริบตานั้นคล้ายดั่งได้เห็นภาพของพี่ใหญ่และพี่รองในวันวาน เปี่ยมด้วยความอิสระเสรี ไร้พันธนาการ... ทั้งไร้ซึ่งภาระหนักอึ้งบนบ่า

แววตาของนางเจือไปด้วยรอยยิ้มที่ทวีความลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ ถึงกับนำศิลาบันทึกภาพระดับปฐพีออกมาบันทึกช่วงเวลานี้เอาไว้