ตอนที่ 1472 ไร้โศกไร้สุข เลื่อนลอยดั่งเมฆาพัดผ่านบนฟากฟ้า

ทว่า นามของตนไม่เหมาะที่จะปรากฏขึ้นในสามพันมหาพิภพแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว

ตลอดกาลเวลาหมื่นโบราณกาล บางคราการเผยนาม "เซียนกู่" ออกไปบ้างเพียงเล็กน้อย กลับยิ่งซ่อนเร้นตนเองได้ดียิ่งขึ้น

กาลเวลาได้พรากเอาชีวิตและความทรงจำมากมายไปเช่นนี้ หลงเหลือไว้เพียงความสงบนิ่งสายหนึ่งในใจของโอวหยางป๋อเสี่ยว