ตอนที่ 737 คำสัญญาที่ถูกฝุ่นกาลเวลาทับถมเนิ่นนานกับการรวมพลในคืนพายุหิมะ

ลมราตรีค่อย ๆ สงบลงเล็กน้อย ทว่าไอเย็นในอากาศยังคงเหน็บหนาวจัด

ข้างโต๊ะน้ำชาไม้ตรงระเบียง โจวจิงเหรินยังคงรักษากิริยาโน้มตัวค้อมกายไปข้างหน้าเล็กน้อย

สองมือของเด็กสาวขยุ้มชายเสื้อสกีไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวเผือด ขอบตาที่แดงเรื่อเปี่ยมไปด้วยความสับสนและการต่อสู้ดิ้นรนในใจ